**** جامعه آماتور ****

همانند یک ابزار یکپارچه ساز

پوشش زنده

2018-11-30


پوشش زنده

جسم در این‌جا در حالِ زوال است. زوال و پروسه‌ای که در حالِ نشان دادن این زوال است؛ موضوع‌هایی هستند که به یک اندازه، قابل بررسی‌اند.
زوالِ ماده به واسطه‌ی حضورش در محیط رخ می‌دهد، محیطی که مقابله‌ای در برابر این زوال نمی‌کند. به این ترتیب شکلی که آن را در نظر می‌گیریم؛ ایستا می‌شود و انتظار می‌کشد که تمام شود و چیزی از خودش باقی نگذارد، در اینجا ما همزمان می‌بینیم که این جسم در شکلی ویترینی، خودش را حفظ کرده است و حرکت ندارد.

زوال به واسطه‌ی حرکت رخ می‌دهد. اگر جلوی این حرکت گرفته شود، زوال می‌تواند اتفاق نیفتد‌، در عین حال ما به این حرکت وابسته‌ایم و بدون آن، سایر تعریف‌ها متوقف می‌شوند.
در اینجا واسطه‌ی ما و این حرکت، رسانه است. رسانه ما را در توهمی از حرکت می‌نشاند و خودش در مقامِ ناظر ادراکات ما را شکل می‌دهد (در حالی که از پیش توهمِ “در مقامِ ناظر بودن” را به ما داده است). به این ترتیب چیزی را برای ما باورپذیر می‌کند که ما در زندگی روزمر‌ه‌ی خود آن را به شکل دیگری می‌بینیم، این فرایند تا جایی ادامه پیدا می کند که ما همواره این توقف را به نشانه‌ی حرکت می‌پنداریم.
اما حرکت واسطه‌ی ما با چه چیزی است که در بودن و نبودنش، به زوال نزدیک می‌شویم؟ ما ماده‌ای بیش نیستیم و به این ترتیب از درون و بیرون به سمتِ زوال حرکت می‌کنیم. در این جا این ماده اختیاری از خود ندارد، اینجا افتاده است و منتظر است تا به پایان نزدیک شود. پایان این جسم که این‌جا می‌بینیم و همزمان آغاز ماده‌ای دیگر. ماده‌ی جدیدی که به واسطه‌ی شکل خودش در مکان پراکنده می‌شود و محیط را می‌سازد و ما در این محیط خودمان را می‌یابیم و حرکت ادامه پیدا می کند. اینجا دیگر زوال از بین رفتن نیست، تبدیل شدن است، به واسطه‌ای که ما برایش تعیین نمی‌کنیم.

 


“ابزار یکپارچه ساز”

2018-08-30


گزارش نمایشگاه تهران، “ابزار یکپارچه ساز”
نمایشگاه “ابزار یکپارچه‌ساز” توسط جامعه‌ی آماتور بین 5 تا 14 مرداد 97 در گالری 1 و 2 عمارت روبرو واقع در تهران، ایران اجرا شد.
در گالری 1 فضا به رنگ زرد در آمد و دور تا دور دیوارها متن‌هایی با استنسیل و اسپری نوشته شد. این نوشته‌ها شامل توضیح و امکان‌های فضا، جزوه‌ی تئوریِ جامعه آماتور و نوشته‌هایی درباره‌ی کنترل، مونتاژ و هک بود (نوشته‌های در فایلی بر روی سایت قرار داده شده است). در مرکز این فضا کامپیوترِ سرور قرار داشت که در آن آرشیوِ تهران، قرار داده شده بود. این آرشیو، شامل فیلم‌هایی از تهران است که از سال 95 توسط جامعه‌ی آماتور گرفته می‌شود. به سرور، 4 کامپیوترِ دیگر به عنوانِ یوزر با کابل‌هایی وصل شده بود. مردم می‌توانستند پشت آن‌ها بنشینند، فیلم‌ها را ببینند، فایل‌ها خود را اضافه کنند و با کمکِ یک نرم‌افزار ساده‌ی تدوین (که فیلم آموزشی‌اش نیز روی سیستم‌ها موجود بود) فیلم‌های خودشان را بسازند. بلافاصله پس از پایان تدوین، فیلم به آرشیو مرکزی اضافه شده و به‌وسیله‌ی پروژکتور، روی پرده‌ای در سمتِ چپِ محیط، پخش و به همراهِ فیلم‌های دیگر لوپ می‌شد. در طول 10 روز نمایشگاه، حدود 80 فیلم توسط مردم ساخته شد؛ که بر روی یوتیوب آپلود شده است.
پرده‌ی دیگری در سمتِ راستِ فضا وجود داشت که صفحه‌ی نمایشگرِ 4 سیستمِ یوزر را نشان می‌داد.
در فضای گالری 2 (زیرزمینِ عمارت روبرو)، بک-آپِ نمادینِ آرشیوِ مرکزی قرار داشت. غیر از آن، بر روی یک ال سی دی،  فیلمِ مستقیمِ دوربینِ مداربسته‌ی محیطِ بالا قابل مشاهده بود.

گزارش نمایشگاه : https://www.youtube.com/watch?v=sz-qecbrbTQ&t=544s

شما میتوانید فضای نمایشگاه را از راهِ لینک زیر ببینید

https://www.youtube.com/channel/UCOkXvj01gsU4E1_fpchelbQ

ر


جزوه‌ی جامعه‌ی آماتور

2018-07-28


 

جزوه‌ی جامعه‌ی آماتور

تمام زندگیِ جوامعی که در آن‌ها مناسباتِ مدرنِ تولید حاکم است به صورتِ انباشتِ بی‌کرانی از نمایش‌ها(اِسپِکتَکل) تجلی می‌یابد. هر آن‌چه مستقیما زیسته می‌شد، در هیئتِ بازنمودی(یک بازنمایی) دور شده است.
جامعه‌ی نمایش- گی دُبُر- یک

0.
شهر چیست؟ ما برای چه دورِ هم، در یک مکان جغرافیاییِ کم‌حجم جمع می‌شویم؟

1.
شهر، آرشیو است.